sosyomat.com

Sıkışıp kalmanın adı zorunluluksa,
Orada bir şeyler yanlış olmalı.
Zorunluluk, bir seçimdir,
Öncelikle.

Bilinir,
Kişinin kendine yaptığını
Kırk kişi bir araya gelse yapamaz.
O halde,
Kırk kişiyi toplamak boşunadır.

Soru basittir,
Katlanıyorsun da ne adına?

**bana demiştin ya bu ufak soru nedir diye işte bu:))

metabolic   3 saat önce  

karala beni:=)

Bestloser   4 saat önce  

Ayrılık; beklenmedik bir zamanda –ansızın- gece gibi çöker. Seni yakalar yakandan, hırpalar durur. Alışmak zaman alır, kabullenmek imkansızlıkları kovalar. Düşünmeye vakit kalmadan hüznün pençesinde acılara karışırsın. Kendini anlatmaya vakit yoktur artık, geri döndürebilmek zor, bu zorluğu zorlamak ise manasızdır. Çünkü yıkılan hisler nasıl tekrar bina edilir? Ya da bu hisler eskisi gibi yarasız, saf, dokunulmamış olabilir mi? Bir sürü soruya sual bulamadan unutmaya çalışırsın ki unutmak da döndürebilmek kadar zordur. Yaraları sarmak, tedavi etmek tabiplere has bir yöntemdir, bazı yaralar pansuman edilmez durmadan kanar durur. Önüne tampon koyar, unutmuş gibi yaparsın. Unutmak

metabolic   15 saat önce  

sophi ankara seni bekliyoooor

kadrajj   15 saat önce  

öyle sınırsız öyle derin severım ki korkarsın!

sandino   17 saat önce  

Gece gündüz bana birdir ah güzelim, çünkü gözlerim hep kördür
Kanatsız kuş olmak zordur ah güzelim, denize varmayan ırmak
Gör beni gör beni gör, gel gözüm ol gör beni
Sar beni sar beni sar gökyüzüm ol
Uç beni uç beni uç, yavru kuş ol uç beni
Geç beni geç beni geç, kanadım ol
Bırak uyusun şu deniz kanatlarının altında
Gel gezmelere gidelim biz bulutların asfaltında
Hiç yaşamamışız gibi olacak sonunda
Ben kendi yoluma gideceğim güneş kendi yoluna
Takıldım gittim peşinden ah güzelim, bir gemiydi benim sevdiğim
Yelkeninde bir beyaz gül ah güzelim, dumanında sevda sözleri.

sandino   1 gün önce  

necef   4 gün önce  

Sen olmazdın Tanrı'nın adaleti şaşmasa
Seni tarif mümkündü lisanları aşmasa
Daha binlerce güzel yaratırdı sıradan
Seni yaratıyorken bu kadar uğraşmasa

sandino   4 gün önce  

sayın sophiaa bende karalıyorum sonra "kapkara olmuş" diye yakınma:=)

Bestloser   5 gün önce  

yettimmm

sandino   5 gün önce  

bu ne be, sidikli pano???

depresifik   5 gün önce  

çiiişşşşşşşşşş .. .. .. ... ... ..... ...... ..... ..

natre   5 gün önce  

acıya sabitlendim...

karanlktangeldim   6 gün önce  

bu ne la

necef   6 gün önce  

hebele hubele hübürü

sandino   6 gün önce  

:/ senide görcezzz :7

microcosm   18 Temmuz 2008 14:34  

Gogol adamı öldürür yahu!

portorico   17 Temmuz 2008 16:52  

Gözlerimin deltasında üçgen bir umut
Ya da koca Poseidon’un
Küçük bir koy arayışı
Ardıma çizip bıraktım bakışlarımı
Ne varsa geçmişte kalan
Al senin olsun
Ne varsa gelecekte
Birlikte söylemek lazım.

metabolic   17 Temmuz 2008 16:23  

kim kızdırıo seni gene

Caucasian   17 Temmuz 2008 16:21  

Suskunluğun kırılma noktası olmak zordur... Suskunluğun kırılma noktası değişim, mutluluk ve aydınlığa yol almalıdır ki düşler......... Düşler gerçeğe dönüşüyor ve aşk kazanıyordu...

metabolic   17 Temmuz 2008 15:45  

bi kedi gördüm sanki
:))

necef   16 Temmuz 2008 18:36  

bir deli kan ve gözyaşından bahseden
bir resim 70 lerden
deliyemi resimemi bakmalıyım bilmiyorum
eğer deli bu resimse söze ne hacet

mandolincan   16 Temmuz 2008 11:30  

Seni delicesine severken
Rüzgarlara toprağa kuşlara
Seni seviyorum diye haykırmak isterken
Susmaktan yoruldum
Hayatımın kalanını senle olmak istiyorum
Mümkün olamıyacağını bile bile
Her gece sana sarılıp uyumak istiyorum
Yeter ben dayanamıyorum seni özlemeye
Niye hep ben mecburum
Hüzünlere merhaba demeye
Bir mevsim bile sürmediydi aşkımız
Asi sevdamın kıyılarına tutunamayıp
Sürüklenip gittim yüreğinin nehirlerine
Ne kadar isyan etsemde
Sana lanet etsemde kıyamam
Sen bana aldırma
Gel gel de artık yayılsın o sıcaklığın
Tenime
Eğer seni sevmek suç ise
Ben bu suçu işledim razıyım cezama

**diyor yazar...

metabolic   15 Temmuz 2008 23:27  

vaoov ne yazmışım bee :-)

IdeasConquered   15 Temmuz 2008 18:46  

bakışlarımız manzaranın büyüsüne kapılırken, sözlerimiz o manzaraya rüzgar oluyordu. rüzgar manzaradan dönüp bize estiyinde saçlarımızı dağıtıyordu özgürce..

IdeasConquered   14 Temmuz 2008 23:39  

gri bulutlar ardına saklanarak,
bir damla olup toprağa karıştın sandım...
...
karışma!!
karıştığımız karanlığa söyleyecek
daha çok cümlelerimiz var...
...

karanlktangeldim   14 Temmuz 2008 22:09  

"anlamaya başlamanın ilk belirtilerinden biri ölme isteğidir."

sophiaa   2 gün önce  

Her şey sanki büyük,anlaşılmaz ve temel bir varlığın belirli oluşumlarından yalnızca biriymişim gibi meydana geliyor..Bazen yaşamın bu büyük bütünlüğü beni bir esrikliğe sokacak çarpıcılıkta güzel görünüyor. Ama daha çok , içime işleyip , beni aşan ve her yerde , içimde ve dışımda olan korkunç bir canavara benziyor…Ve korku her an daha güçlü yakalayıp, sarıyor beni …Tek çıkış yolum, bunu tek başıma duyumsamak zorunda kalmamak ve ne denli küçük olursa olsun bir parçasından kurtulmak için yazmak , başkalarının bunun ayrımına vardırmak!”……….

sophiaa   5 gün önce  

''orada ne var? her şeyden önce ben varım, biliyorum. ama ben kimim? kendimle ilgili bütün bildiğim acı çektiğim. ve eğer acı çekiyorsam, bunun nedeni, kendi kaynağımda kopma, ayrılma olması.
ayrıyım. neden ayrı olduğumu-söyleyemem. ama ayrıyım"

sophiaa   5 gün önce  

Bilmiyorum, buradayım ben, tüm bildiğim bu, ve hala ben değilim o, işte düzenlemenin burada yapılması gerekiyor. Göze görünen bir beden yok, ölmenin olanağı da. Bırak tüm bunları, tüm bunları sözcüklerinin hangi anlama geldiğini hiç bilmeden, bırakmak istemek tüm bunları, çabuk söyledik, çabuk bitirdik, boşuna oldu, hiçbir şey kımıldamadı yerinden, kimse konuşmadı. Hiçbir şey olmayacak burada, hiç kimse gelmeyecek buraya uzun süre. Gidişler, öyküler, yarın hiç düşünülmedi. Ve sesler (nereden gelirse gelsinler) bir yaşamdan yoksun.

sophiaa   5 gün önce  

"anlama duyulan bu ilgisizlik icinde, bu anlam arayışı da ne oluyor"

sophiaa   5 gün önce  

beyin bir organimiz midir? yoksa biz mi beyinimizin bir organiyiz? ölmek zorunda olmamiz ne kötü, ve özellikle böyle bir mecburiyetimiz varken doganin bizi ölüm korkusu denilen seyden kurtarmamis olmasi ne ilginc?

sophiaa   17 Temmuz 2008 23:31  

ne büyük trajedi !

sophiaa   17 Temmuz 2008 04:36  

''Hayatım var, neden olmasın, o da bir şey, eğer olması gerekiyorsa, eğer olmak zorundaysa, hayır demiyorum bu akşam. Bir şey olmak zorunda, öyle görünüyor, konuşma olduğuna göre, öyküye gerek yok, öykü şart değil, sadece hayat, hatam buydu benim, hatalarımdan biri kendim için bir öykü istemekti, hayatın kendisi yeterli iken..''

Samuel Beckett

sophiaa   17 Temmuz 2008 04:35  

her şeyi içinde boğmaya mecbur olmak, diri diri mezara kapanmaktan başka nedir? ah maria, niçin seninle bir pencere kenarında oturup konuşamıyoruz? niçin rüzgarlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz? niçin yanımda değilsin?"

sophiaa   17 Temmuz 2008 02:29  

bu şey nasıl biter diye merak etmekteyim..
yenilen kim olur acabaa? Eksilen kim ?
belkide saf kan kazanır.. onun anahtarları hep elinde nasılsa.

sophiaa   15 Temmuz 2008 23:25